After our less than perfect stay of yesterday, we headed for the city of Rotorua. This place is known in New Zealand for its geisers, geothermic activity, and its … spa’s. So the theme for the day was set. Some unseen pampering could come our way. A day of stress-removing holiday was on its way.

After 250 or so kilometers, we arrived at the Hamurana Lodge near Rotorua. One of the staff greeted us warmly and offered us coffee, tea and cookies. We felt at home right away on this beautiful estate. Our room, under the roof, had all we could wish for. The room looked out over the property, so a calm night was assured.

The Hamurana Lodge - picture by Vicky

After leaving our stuff here, we went off to Rotorua, to the Polynesian Spa. We spent most of our afternoon here. As most of the hot springs are closed at 5pm (a shock for us, after we had spent evenings in Yellowstone, that has a lot in common with Rotorua) we went for one of the Mud Pots.

When we returned at the lodge, we had the chance to meet Alex and Fred, the hosts. These two gentlemen and us entered into a nice late-afternoon conversation with some of the wines they have in the cellar of the restaurant. One of the better wines I had in my glass in New Zealand so far. We not only had a great time with them, but both Vicky and I are sure that we will stay in touch with these two gentle guys, that really know what hospitality is about. They made a reservation in one of the better places in town, as the restaurant of the Hamurana Lodge was closed that night. They made sure we had a place, even on a very busy night.

We had our first lamb in New Zealand for dinner (insert lamb joke here) and fell asleep that night soo smoothly…

Tomorrow we are about to meet some rather small fellows…

PS 1 : Alex would point out for the lamb joke that there are far more sheep in Australia than in New Zealand;

PS 2 : more pictures have been uploaded on Flickr

PS 3 : our blog on New Zealand is in English, because most of our friends and family in Belgium do understand it, while not all of our friends and family outside Belgium would understand this if it were in Dutch/Flemish.

Dinsdagochtend zijn we naar Old Faithfull gereden. Je kan moeilijk in Yellowstone geweest zijn, zonder Old Faithfull te hebben zien blazen. Beetje geluk met onze timing: Old Faithfull vertoont zijn kunstjes eenmaal om de 90 minuten, maar een vijftal minuten nadat we aangekomen waren, mochten we (samen met letterlijk honderden anderen)  getuige zijn van “de stille stoot”.

Op de weg naar Old Faithfull waren we eerst langs de Paint Pots gekomen. Dit merkwaardig natuurverschijnsel heeft inderdaad wat van een kokende pot verf. De geur van zwavel krijg je er hier op de blog niet bij

Schitterende ingeving van Vicky was om met paard een deel van het park te gaan verkennen. Vanop het paard een gedeelte van het park gezien waar we anders niet zouden gekomen zijn. Eén van de stukken die we hebben gezien, was bij de gedeelten die in 1988 afgebrand waren. Dat jaar is in totaal 36% van het park ten prooi gevallen aan de vlammen… Bij het einde van de rit te paard kregen we dan ook deze herten in het vizier:

Uiteraard ook de watervallen van Yellowstone gaan bekijken.

En dan ons bedje in, na de onvermijdelijke hamburger.

Woensdag zachtjesaan op weg naar Teton Park, ten zuiden van Yellowstone. Net voor we Yellowstone verlieten, hebben we nog deze otter gezien:

Niet alleen de diversiteit aan dieren was opvallend, ook werd er af en toe een nieuw blik chinezen opengedaan.

Dan kon je maar beter maken dat je wegwas. Deze mensen moesten en zouden hun foto nemen. Ook als ze daarbij voor jouw fototoestel kwamen te staan, ze jouw wagen gebruiken als steunpunt, of je gewoon overhoop liepen. Europeanen en Amerikanen waren binnen de twee minuten allemaal vertrokken vanop de plaatsen waar dit gele gevaar arriveerde. Ik hoop dat dit geen representatief staal van de Chinese bevolking is, want anders hebben we een aarde met 1/6 van de bevolking lompe boeren.

Daarna door Teton park gereden, en dan verder naar Salt Lake City, waar we ‘s avonds aangekomen zijn.

Aan het einde van de dag van wagen veranderd. Onze blauwe Nissan Armada, is nu een rode geworden. Om een net duidelijke reden kon Avis ons wel een wagen geven van Bozeman naar Salt Lake City en een bijkomende reservatie van Salt Lake City naar San Francisco, maar de computer liet niet toe om van Bozeman naar San Francisco te boeken (“Computer says NO” – in echte Little Britain style)…

(door gebrek aan connectiviteit ga ik deze blog pas later kunnen posten – 16/07/2008)

• Een invloed op het humeur van de flight attendants, in een bijzonder positieve zin. Een bloemlezing uit de veiligheidsinstructies:
  • “This airplane is designed to land on water … once”
  • “In case you need to use your cushion as a flotation device, please keep it as a souvenir”
  • “Check on your boarding pass that your destination is Butte or Bozeman. If not, this is the right time to jump up and run to the front of the airplane screaming to get off”
  • Tijdens bijzonder hevige turbulentie in de aanzet naar de daling: “we will not check that you have stored your tray table and put your seat in the upright position because … (stilte) … well, we are not crazy. So if the passenger next to you hasn’t complied with these rules, just punch him till he complies”
• Een invloed op de turbulentie. De hoogte die het propellervliegtuig vloog, in combinatie met de luchtstromen die typisch zijn voor de tijd van het jaar in het noordwesten van de VS, zorgen ervoor dat alles wat enigszins kan geschud worden, ook stevig geschud zal zijn. Nog niet vaak meegemaakt dat zoveel passagiers wit rond de neus en met hun waste bag nog stevig in de hand geklemd, het vliegtuig verlaten. Of, zoals Orbin het zei: “da’s beter dan Walibi”. Vicky was net wat minder enthousiast

In Bozeman dan na wat zoeken toch de juiste shuttle naar het autoverhuurbedrijf gevonden en we waren op weg naar Yellowstone, om onze verschrikkelijk comfortabele, maar niet aan de ecologische situatie van onze planeet aangepaste dikke SUV. Maar, met benzine aan omgerekend 70 eurocent liggen we daar nog niet te hard van wakker.

En, om helemaal in de sfeer te blijven, onderweg door de drive-trough van Mc Donalds…

In Yellowstone dan eerst de noordkant verkend. Diep onder de indruk van de Mammoth Hot Springs:

Meer foto’s van Yellowstone staan op Flickr.

(door gebrek aan connectiviteit ga ik deze blog pas later kunnen posten – 14/07/2008)

We gaan onze zomervakantie laten aansluiten aan deze bijeenkomst. Mijn wederhelft en een special guest komen tegen half juli ook overgevlogen, en we plannen dan een trip door de states, via:

• Seattle (washington) en wijde omgeving.
• Bozeman (montana), vandaar verder met de wagen
• Yellowstone park (montana, wyoming en idaho)
• Vanuit West Yellowstone (montana) op weg naar Salt Lake City (utah) en dan verder door naar Nevada, waar we gewoon gaan doorrijden op weg naar Yosemite
• Fish Camp , aan de grens van Yosemite (california)
• San Francisco (california)
• Washington (district of columbia)
• Manhattan (new york), waar ik weer hoop een halve marathon te lopen

We hebben ons voorgenomen om niet alleen ongelooflijk te gaan genieten van de parken en de steden, maar ook hier op de blog onze wedervaren met jullie te delen.

Vanaf 11 juli, gaan we dan ook tijdelijk (?) met z’n drieën hier posten.

Keep ya posted!