Koen’s blog

Elke maal dat ik met de spoorwegen geconfronteerd wordt, ben ik wat op mijn hoede. Ik ben wat je zou noemen geen verslaafde spoorreiziger, eerder een gelegenheidsgebruiker. Afgelopen week kwam er weer zo’n gelegenheid. De E19 afgesloten, de N26 afgesloten en wegenwerken op de E40 waren voldoende argumenten om me nog eens op de trein te laten stappen.

(continue reading…)

Als Nieuwe Waal is het plezierig te merken dat niet alle vooroordelen die leven in Vlaanderen, kloppen. Het ontdekken van het goed bewaarde geheim van de “Ravels” is een eerste aangename kennismaking met het Waalse toerisme.

(continue reading…)

De avond valt over yellowstone (394/IMG_9452) (14JUL2008), originally uploaded by Koen BL.

Vandaag even de tijd gevonden/genomen/gemaakt om nog even verder te werken aan de foto’s van onze vakantie in de USA van afgelopen maand.

De selectie van 14 juli is eindelijk ook afgewerkt geraakt (‘t zal nog een paar weken duren tegen dat alle foto’s verwerkt gaan zijn.)

Enjoy

Vandaag even kort maar hevig gezweet. Onderweg naar een behoorlijk belangrijke afspraak voel ik ineens dat mijn wagen begint te slingeren en zich raar gedraagt. Snel de pechstrook van de autoweg opgezocht om vast te stellen dat mijn achterband mij plots verlaten had. Wat restte was een pak rubberen brokken en veeeel rook. (De intelligente lezer heeft begrepen dat ik nu niet bijzonder traag rijd.) Braaf mijn gevarendriehoekje 100 meter eerder gaan zetten in mijn sexy fluo vestje en dan dus bandje wisselen.

Wel even door de grond gegaan. Ik stond daar in net kostuum en uiteraard geen handschoenen meer in de wagen. Na beetje proberen ook vastgesteld dat die doppen van mijn velgen met dat speciale sleuteltje toch niet zo eenvoudig af te halen waren dan de garage me destijds wou laten geloven. Ik heb dan maar even mijn lidmaatschap van VTB-VAB laten gelden. Een uurtje later stond de wegenwachter daar om ook last te hebben met dat dopje. Gelukkig hebben die mannen niet alleen een goed humeur, maar ook serieuze tools en een beetje later was ik opnieuw mobiel.

Resultaat: er ligt nu een velg met flardjes band in de koffer en mijn afspraak staat opnieuw ingepland voor later deze week. Maar ik weet intussen wel hoe dat pokkedopje van mijn velgen komt.

Laatste dagen van onze vakantie in de verenigde staten. Vanochtend lekker ontbeten op Times Square voor het daar over de kopen lopen was. Ook al heeft de Blue Fin haar ontbijtkaart duidelijk ingekort, toch nog steeds een OK adres om een ontbijtje te nemen. Nadien is Orbin aan een tour van NY begonnen terwijl ik Vicky volgde naar de door haar uitgekozen winkels die we moesten en zouden bezoeken in New York. (continue reading…)

De afgelopen week de kans gehad in San Francisco om met mijn broer een pint te gaan drinken en een hapje te eten. Hij was daar om, samen met een viertal drietal bollebozen uit zijn team, een Innovation Award te mogen ontvangen van Jonathan Schwartz (da’s de CEO van Sun Microsystems en dus ergens in de hierarchie zijn baas)

Toch wel beetje fier op hem!

We zijn inmiddels in het centrum van de wereld. New York City als laatste stop op onze USA trip. Maandagavond zit het er weer op. En nu ik net weer mails  heb, weet ik dat ik me volgende week niet ga vervelen

Maar eerst gaan we er hier nog even van genieten. Het uitzicht op het 42ste over de stad laat alvast verlangen naar meer!

We zijn aangekomen in Washington DC, met de red-eye (nachtvlucht). Drie uur tijdsverschil, dus een eerste kleine jetlag. Het verslag van de afgelopen dagen in San Francisco volgt . Eerst nu kijken dat we een beetje slaap inhalen en nadien of er terug mails voor mij beschikbaar zijn. Belgacom zou inmiddels het een en het ander nagekeken en gefixt hebben. Cross fingers dus.

Dan zijn tegen morgenvroeg (onze tijd hier) de perikelen hopelijk achter de rug.

Voorts zal ik maar hopen dat we hier vandaag of morgen de geest van Abraham Lincoln zullen tegenkomen, zeker? Die man is er in de jaren rond 1860 al in geslaagd om een land, dat vele malen meer verdeeld was dan het onze nu, bijeen te houden. (De VS hadden toen hun burgeroorlog). We zullen hem eens vragen of hij tips heeft voor onze afgevaardigden over het bijeenhouden van landsdelen die het niet met elkaar eens zijn. En, als we dan toch met zijn advies terugkomen, stel ik voor dat we ook ineens zijn belastingssysteem van 1861 bij ons invoeren: al wie meer verdient dan 800$ per jaar, betaalt 3% belastingen. En ook al in die tijd klagen dat het te veel was, en slecht besteed…

Ok, ik geef toe, ik vond het balen dat ik hier niet op het internet kon gedurende een week. Zeker nu ik een pak posts en foto’s wou online zetten. Maar vaststellen dat mijn mails niet werken omdat mijn ADSL het thuis niet doet en dan ook nog eens moeten lezen tot welke laagten de Belgische politiek in staat is, was nu ook niet mijn idee van “terug online zijn”.

(continue reading…)

Veel te vroeg wakker geworden deze ochtend (18 juli). Het brandalarm in ons hotel was afgegaan om 5 uur. Vals alarm voor zover wij weten. Na een onderbroken nacht en een ontbijt in een opvallend leeg retsaurant, zijn we het park ingetrokken. Eerst naar de sequoia’s gaan kijken in de de Mariposa grove. Ongelooflijk dat zulke grote bomen zulke kleine basis hebben. De borden spreken van een “spijker die ondersteboven wordt gebalanceerd”.

Yosemite is dus echt een schitterend park. Ik was hier al eens eerder geweest, maar in de zomer is het dus nog een pak spectaculairder dan in de winter. De amateurfotograaf in mij beleefde weer een fijne dag, en op deze ben ik echt wel fier: