Götterdämmerung
// June 21st, 2008 // society, vrije tijd
Gisterenavond de laatste opera van het seizoen gaan bekijken. En wat voor een: vijf uur (!) schitterende muziek van Wagner, in een 21ste eeuws kader.
Hallucinant en je moet het gezien en gehoord hebben om het te kunnen bevatten: de regisseur heeft de 19de eeuwse muziek van deze meesterlijke componist behouden, maar de scene in een actuele (cyber-)context geplaatst. Een deel van de actie speelt zich af in een op secondlife gebaseerde omgeving.
Diepe bewondering voor de mezzosporaan die de rol van zowel Waltraute als de eerste norn vertolkt. De vaste actrice had aan het begin van de middag laten weten niet te kunnen meespelen. De invalster was iets voorbij 5 uur aangekomen in de opera en stond een uurtje later al op het toneel, waar zij een prachtige vertolking neerzette. Het publiek heeft haar -terecht- een daverende applaus en encore bezorgd.
De Standaard had gelijk, toen ze dit als stuk als een “triomfantelijke apotheose” van de ring-cyclus beschouwde, ook al is de apotheose ook het opnieuw kunnen rechtstaan na vijf uur stilzitten en geconcentreerd genieten…



