Archive for February 2nd, 2008
Muis stopt in Microsoft Word 2007
by koen on Feb.02, 2008, under technology
Sinds een paar dagen, waarschijnlijk sinds ik de laatste updates van Microsoft Office had geinstalleerd op mijn PC, zat ik in Word totaal vast. De muis reageerde totaal niet in het document, wel in het menu. Dus geen selectie, rechtermuisbuttoncommando’s en zo meer. En dat twee dagen voor ik een taak voor mijn MBA dien in te leveren, uiteraard.
Ik kreeg flashbacks naar één van de grootste offertes die ik ooit (samen met een team van meer dan 10 man gedurende 8 weken non-stop) had beantwoord, en we een paar dagen voor de deadine ons masterdocument niet meer geopend kregen in word. We hebben toen Open Office gebruikt en hebben de offerte tijdig kunnen inleveren. Dat evenement is nu bijna twee jaar geleden, en sindsdien al zo vaak van systeem veranderd dat ik op mijn huidige portable geen open office heb staan…
Maar daarmee was mijn probleem niet opgelost. Erger nog, wanneer ik word afsloot, kreeg ik telkens dit scherm:
Nadat word meer dan 20 maal crashte op deze manier, kwam een tooltje van office me zeggen dat ik nu toch wel vele malem word incorrect had afgesloten en of ik een check wilde uitvoeren. Checks gedaan, maar op het einde was ik terug waar ik eerder beginnen was. Googlen dan maar.
Dankzij een blog van Tim Anderson, ben ik op het spoor van de oplossing gekomen. De boosdoener bij mij is Technsmith SnagIt, een fijne tool om screenshots te nemen en te verwerken. Ik gebruik de tool zeer frequent, dus uninstall was geen oplossing… Blijkbaar wordt hetzelfde issue ook veroorzaakt door andere programma’s. De step-by-step uitleg van Tim hebben me zover gebracht dat ik opnieuw min of meer normaal kan werken, maar word blijft crashen bij het afsluiten.
Ticket geopend bij Technsmith, hopelijk snel een update hier…
La Strada, een geweldige opera
by koen on Feb.02, 2008, under vrije tijd
Na een slopende terugtocht vanuit de USA naar België (Florida – Chicago – Brussel in 24 uur, echt drie seizoenen op een dag: zomer – winter – herfst
), zijn we gisterenavond dan toch nog in de opera geraakt.
Toch nog, want ik was behoorlijk moe na de lange trip. Mijn wagen op de grote park & ride in de rand van de stad geparkeerd en met de tram naar de Frankrijklei. Dankjewel, mensen van de Vlaamse Opera, om van onze opera-abonnementen een tramkaart te maken voor het stadsnet van De Lijn in Antwerpen!
Piet De Volder, de man die het programmaboekje samenstelde, geeft uitleg over de opera drie kwartier voor die start. Wanneer je deze opera gaat bekijken, neem dit dan zeker mee. Het is mee dank zij dit soort van uitleg dat we opera zijn gaan apprecieren.
Ik had de film La Strada van Federico Fellini (uit 1954) nooit gezien, dus de referenties naar de film waren me vreemd. Dat is echter op geen enkel storend geweest in het bekijken en beluisteren van dit stuk. Het bleek niet de filmmuziek te zijn die had gediend als basis voor de opera, maar wel de verhaallijn van film zelf. Luc Van Hove en Eric de Kuyper hebben de verhaallijn en de diepere inhoud van de film in deze opera verwerkt. Dat het geen eenvoudige opdracht was, blijkt uit het feit dat er te veel scenes in de film zaten en te weinig tekst. de Kuyper en Van Hove hebben dit meesterlijk opgevangen door een aantal scenes samen te voegen en door een aantal wondermooie overgangen in te voegen.
Het verhaal start wanneer een eerder naief meisje, Gelsomina, uit een groot gezin aan Zampano, een rondreizend artiest wordt verkocht. Gelsomina hoopt als artieste erkend te worden. Onderweg komen ze Il Mato (de gek) tegen. Deze extraverte vrolijke man is de absolute tegenpool van de norse, zwijgzame Zampano. De verhoudingen tussen deze drie reizigers escaleren stap voor stap. We volgen het drietal langs de weg (la strada) die hen van de ene grauwe plaats naar de volgende leidt, maar die ook de evolutie van het leven uitbeeldt. Een echte roadmovie: La vita non è come el circo…
We hebben er van genoten, van de eerste noot tot de laatste groet aan het publiek. Het haperen van de ondertitels in de eerste scene en een iets langere pauze door een defectje met de pupiterlampjes, hebben op geen enkel moment afbreuk gedaan aan deze meesterlijke opera. Deze opera heeft alles om opgepikt te worden door andere gezelschappen uit de wereld. Het extra applaus dat Luc Van Hove aan het einde mee mocht ontvangen, was een oprecht dankjewel van het publiek voor een geweldige opera.
Dus, zet al die vooroordelen over de opera nu opzij, boek je tickets en geniet met volle teugen!